Oświadczenie UE na rzecz Trisomii 21 w sprawie konfliktu na Ukrainie

Bruksela, 26. lutego 2022 – UE na rzecz Trisomii 21 solidaryzuje się z mieszkańcami Ukrainy, wyrażając żal, smutek i spustoszenie każdej ofiary tego konfliktu. W każdym kryzysie humanitarnym i konflikcie zbrojnym osoby z trisomią 21 lub innymi niepełnosprawnościami są narażone na większe ryzyko przemocy, ucieczki lub śmierci. Według raportu Disability Rights International z 2015 r. „No Way Home” na Ukrainie zarejestrowanych jest ponad 2,7 mln osób niepełnosprawnych, a ponad 82 tys. dzieci przebywa w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, odizolowanych od społeczeństwa. Wiele z nich to dzieci z trisomią 21.

Zniszczenie wielu dużych miast i chaos wynikający z tego bezsensownego konfliktu będą miały natychmiastowy wpływ na zarządzanie i opiekę zapewnianą w tych obiektach, a plotki mówią, że niektóre z nich są już opuszczone. 

Wzywamy wspólnotę europejską i wszystkie kraje oddane sprawie pokoju, solidarności i poszanowaniu prawa międzynarodowego do okazania solidarności z narodem ukraińskim i do wykorzystania wszelkich dostępnych środków, aby szybko zakończyć tę agresję i przywrócić pokój.

Dołączamy do wysiłków zainicjowanych przez podobnie myślące organizacje, takie jak EDSA, Europejskie Forum Osób Niepełnosprawnych i organizacja Downa International, w liście otwartym do szefów instytucji europejskich, szefów państw europejskich, rosyjskich i ukraińskich oraz NATO z dnia 24 lutego 2022 r., który można przeczytaj w całości tutaj.

W szczególności chcemy podkreślić żądania skierowane do przywódców politycznych i wszystkich podmiotów humanitarnych zajmujących się tym kryzysem, aby zapewnić, że osoby z trisomią 21 i niepełnosprawnościami:

• mieć pełny dostęp do wszelkiej pomocy humanitarnej;
• są chronione przed przemocą, wykorzystywaniem i złym traktowaniem;
• otrzymują przystępne informacje na temat protokołów bezpieczeństwa i pomocy, procedur ewakuacyjnych i wsparcia;
• mieć pełny dostęp do podstawowych usług, w tym wody i urządzeń sanitarnych, żywności, pomocy społecznej, edukacji, opieki zdrowotnej, transportu i informacji;
• są rozliczane i nie porzucane;
• nie są pozostawieni w placówkach, nie są zmuszani do pozostawania w placówkach lub nie są przenoszeni do placówek ze względu na swoją niepełnosprawność oraz
• są w znaczący sposób zaangażowane we wszechstronną akcję humanitarną za pośrednictwem swoich organizacji przedstawicielskich.

Oprócz osób z trisomią 21 szczególną uwagę należy zwrócić na osoby, które są najbardziej zagrożone – w tym (między innymi) osoby z niepełnosprawnością intelektualną, kobiety, osoby starsze, dzieci, osoby niewidome i głuchoniewidome, osoby z niepełnosprawnością psychospołeczną, osoby z dużymi potrzebami wsparcia i osób wewnętrznie przesiedlonych przed ostatnimi incydentami.